Last Updated :
12 April 2023, 12:22 PM IST
ਚਮੜੀ ਦੀਆਂ ਪਾਣੀ-ਕਰਕੇ ਪੈਣ ਵਾਲੀਆਂ ਝੁਰੜੀਆਂ ਨੇ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਪਾਸੇ ਲਗਾਏ ਰੱਖਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਲਾਂ ਦੌਰਾਨ, ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਇਸ ਦੇ ਕਾਰਨ ਅਤੇ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਂਗਲਾਂ ਦੀਆਂ ਝੁਰੜੀਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਕਿਰਿਆਸ਼ੀਲ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਚਮੜੀ ਦੀਆਂ ਉਪਰਲੀਆਂ ਪਰਤਾਂ ਓਸਮੋਸਿਸ ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੁਆਰਾ ਸੈੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਭਰਨ ਕਰਕੇ ਸੁੱਜ ਜਾਂਦੀਆਂ ਸਨ – ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਦੇ ਅਣੂ ਝਿੱਲੀ ਦੇ ਪਾਰ ਲੰਘਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਜੋ ਦੋਵੇਂ ਪਾਸੇ ਸੰਘਣੇਪਣ ਨੂੰ ਬਰਾਬਰ ਰੱਖਿਆ ਜਾ ਸਕੇ। ਪਰ 1935 ਵਿੱਚ ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਸੱਟ ਵਾਲੇ ਮਰੀਜ਼ ਦੀ ਮੱਧ ਤੰਤੂ ਦੇ ਟੁੱਟਣ ਕਰਕੇ – ਮੁੱਖ ਤੰਤੂਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਜੋ ਬਾਂਹ ਤੋਂ ਹੱਥ ਤੱਕ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ – ਨੇ ਪਾਇਆ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਝੁਰੜੀਆਂ ਨਹੀਂ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਨੇ ਸੁਝਾਅ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਂਗਲਾਂ ਦੀਆਂ ਪਾਣੀ ਕਰਕੇ ਪੈਣ ਵਾਲੀਆਂ ਝੁਰੜੀਆਂ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਤੰਤੂ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੁਆਰਾ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਸਨ।
2023 ਤੱਕ, ਨਿਊਰੋਲੋਜਿਸਟ ਆਇਨਾਰ ਵਾਈਲਡਰ-ਸਮਿਥ ਅਤੇ ਐਡਲਿਨ ਚਾਉ ਨੇ ਪਾਇਆ ਕਿ ਖੂਨ ਦੇ ਵਹਾਅ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਗਿਰਾਵਟ ਆਉਣ ‘ਤੇ ਵਾਲੰਟੀਅਰਾਂ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ‘ਤੇ ਝੁਰੜੀਆਂ ਪੈਣ ਲੱਗੀਆਂ। ਜੇਕਰ ਝੁਰੜੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸਾਂ (ਤੰਤੂਆਂ) ਦੁਆਰਾ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਸਾਡਾ ਸਰੀਰ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਸਰਗਰਮੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆ ਕਰ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਡੇਵਿਸ ਨੇ ਮੀਡੀਆ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਸ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦਾ ਮਕਸਦ ਸਾਨੂੰ ਇੱਕ ਫਾਇਦਾ ਦੇਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਉਸਨੇ ਅੱਗੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਝੁਰੜੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਅਤੇ ਵਸਤੂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਰਗੜ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਨੂੰ ਵਧਾ ਦਿੰਦਿਆਂ ਹਨ। ਖਾਸ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਦਿਲਚਸਪ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਸਾਡੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਸਤਹ ਦੀ ਰਗੜ ਅਨੁਸਾਰ ਤਬਦੀਲੀ ਪ੍ਰਤੀ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਇਸ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਿਸੇ ਵਸਤੂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਘੱਟ ਬਲ ਲਗਾਏ ਪਕੜਨ ਲਈ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਉਸ ਦੀਆਂ ਖੋਜਾਂ ਦੂਜੇ ਖੋਜਕਰਤਾਵਾਂ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਾਇਆ ਹੈ ਕਿ ਸਾਡੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਦੀਆਂ ਝੁਰੜੀਆਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਗਿੱਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਫੜਨਾ ਆਸਾਨ ਬਣਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਧਿਐਨ ਸੁਝਾਅ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਗਿੱਲੀਆਂ ਵਸਤੂਆਂ ਅਤੇ ਸਤਹਾਂ ਨੂੰ ਫੜਨ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਕਰਨ ਵਜੋਂ ਅਤੀਤ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ ਪੋਟਿਆਂ ਅਤੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲੀਆਂ ਦੀਆਂ ਝੁਰੜੀਆਂ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖੀ ਇਤਿਹਾਸਿਕ ਕ੍ਰਮ ਵਿਕਾਸ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇਗਾ।
