ਅਸਲੀ ਭੁੱਖ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ।ਕੋਈ ਵੀ ਸਧਾਰਣ ਖਾਣਾ ਉਸਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।ਕ੍ਰੇਵਿੰਗ ਅਚਾਨਕ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।ਅਕਸਰ ਖਾਸ ਚੀਜ਼ ਖਾਣ ਦਾ ਮਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।ਜਿਵੇਂ ਮਿੱਠਾ ਜਾਂ ਤਲਿਆ ਹੋਇਆ।ਇਹ ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਜੁੜੀ ਹੁੰਦੀ।ਇਹ ਫ਼ਰਕ ਸਮਝਣਾ ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਸਮੇਂ ’ਤੇ ਨਾ ਖਾਣਾ ਵੱਡੀ ਗਲਤੀ ਹੈ।ਘੰਟਿਆਂ ਸਕਰੀਨ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬੈਠਣਾ।ਤਣਾਅ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਾ ਆਦਤ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।ਨੀਂਦ ਪੂਰੀ ਨਾ ਹੋਵੇ।ਇਹ ਸਭ ਭੁੱਖ ਦੇ ਸੰਕੇਤ ਗੜਬੜਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।ਬਲੱਡ ਸ਼ੂਗਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉੱਪਰ ਹੇਠਾਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।ਇਸ ਨਾਲ ਅਚਾਨਕ ਖਾਣ ਦੀ ਤਲਬ ਪੈਂਦੀ ਹੈ।
ਸਵੇਰ ਦਾ ਨਾਸ਼ਤਾ ਬਹੁਤ ਅਹਿਮ ਹੈ।ਚਾਹ ਬਿਸਕੁਟ ਸਿਰਫ਼ ਆਦਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।ਸਫੈਦ ਬ੍ਰੈਡ ਭੁੱਖ ਜਲਦੀ ਵਧਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।ਬਲੱਡ ਸ਼ੂਗਰ ਛੇਤੀ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।ਫਿਰ ਮੁੜ ਖਾਣ ਦਾ ਮਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਅਤੇ ਫਾਈਬਰ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹਨ।ਅੰਡਾ, ਦਾਲ ਚੀਲਾ ਜਾਂ ਓਟਸ ਚੰਗੇ ਵਿਕਲਪ ਹਨ।
ਕਈ ਵਾਰ ਸਰੀਰ ਪਿਆਸ ਨੂੰ ਭੁੱਖ ਸਮਝ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।ਸਰਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਘੱਟ ਪਾਣੀ ਪੀਂਦੇ ਹਨ।ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।ਪਰ ਦਿਮਾਗ ਖਾਣ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਦੇਂਦਾ ਹੈ।ਅਚਾਨਕ ਖਾਣ ਦਾ ਮਨ ਆਵੇ।ਇੱਕ ਗਿਲਾਸ ਪਾਣੀ ਪੀਓ।ਦਸ ਮਿੰਟ ਰੁਕੋ ਭੁੱਖ ਘੱਟ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।
ਨੀਂਦ ਦੀ ਕਮੀ ਭੁੱਖ ਵਧਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।ਭੁੱਖ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹਾਰਮੋਨ ਵਧਦਾ ਹੈ।ਪੇਟ ਭਰਿਆ ਹੋਣ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਘੱਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।ਮਿੱਠਾ ਅਤੇ ਜੰਕ ਫੂਡ ਖਾਣ ਦਾ ਮਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।ਚਾਕਲੇਟ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।ਰੋਜ਼ ਸੱਤ ਤੋਂ ਅੱਠ ਘੰਟੇ ਸੋਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।ਇਸ ਨਾਲ ਕ੍ਰੇਵਿੰਗ ਕੰਟਰੋਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਕਈ ਲੋਕ ਬੋਰ ਹੋ ਕੇ ਖਾਂਦੇ ਹਨ।ਕੁਝ ਤਣਾਅ ਵਿੱਚ ਖਾਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦੇ ਹਨ।ਇਸਨੂੰ ਇਮੋਸ਼ਨਲ ਈਟਿੰਗ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।ਕੰਮ ਦਾ ਦਬਾਅ ਮਿੱਠਾ ਮੰਗਦਾ ਹੈ।ਖਾਲੀ ਸਮਾਂ ਨਮਕੀਨ ਮੰਗਦਾ ਹੈ।ਖਾਣ ਦੀ ਥਾਂ ਟਹਿਲੋ।ਸਾਹ ਲਵੋ ਜਾਂ ਮਿਊਜ਼ਿਕ ਸੁਣੋ।
ਵੱਡੇ ਨਿਯਮ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।ਸਮੇਂ ’ਤੇ ਖਾਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ।ਸੰਤੁਲਿਤ ਨਾਸ਼ਤਾ ਕਰੋ।ਪਾਣੀ ਪੂਰਾ ਪੀਓ।ਨੀਂਦ ਪੂਰੀ ਲਵੋ।ਤਣਾਅ ਤੋਂ ਦੂਰੀ ਬਣਾਓ।ਇਹ ਛੋਟੇ ਬਦਲਾਅ ਕਾਫ਼ੀ ਹਨ।ਦੋ-ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਅਸਰ ਦਿਖੇਗਾ।