ਕੋਰੀਅਨ ਲਵਰ ਕੋਈ ਆਮ ਵੀਡੀਓ ਗੇਮ ਨਹੀਂ ਹੈ।ਇਹ ਚੈਟ ਰਾਹੀਂ ਚੱਲਣ ਵਾਲੀ ਟਾਸਕ ਅਧਾਰਿਤ ਖੇਡ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।ਇਹ ਅਕਸਰ ਵਟਸਐਪ ਜਾਂ ਟੈਲੀਗ੍ਰਾਮ ਰਾਹੀਂ ਫੈਲਦੀ ਹੈ।ਗੇਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦੋਸਤੀ ਨਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਪਿਆਰ ਦੀ ਗੱਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।ਬੱਚੇ ਭਰੋਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।ਇਥੋਂ ਖ਼ਤਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਗਾਜ਼ੀਆਬਾਦ ਦੀ ਇੱਕ ਸੋਸਾਇਟੀ ਵਿੱਚ ਰਾਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦਰਦਨਾਕ ਘਟਨਾ ਵਾਪਰੀ।ਤਿੰਨ ਨਾਬਾਲਗ ਭੈਣਾਂ ਨੇ ਜਾਨ ਗੁਆ ਦਿੱਤੀ।ਉਮਰਾਂ 12 14 ਅਤੇ 16 ਸਾਲ ਦੱਸੀ ਗਈਆਂ।ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਜਾਂਚ ਵਿੱਚ ਗੇਮ ਦਾ ਨਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ।ਪਰਿਵਾਰ ਅਤੇ ਪੜੋਸ ਹਿਲ ਗਏ।ਸਵਾਲ ਹਰ ਪਾਸੇ ਗੂੰਜਣ ਲੱਗੇ।ਡਿਜੀਟਲ ਖਤਰੇ ਫਿਰ ਚਰਚਾ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ।
ਪਹਿਲਾਂ ਛੋਟੇ ਆਸਾਨ ਕੰਮ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।ਸੈਲਫੀ ਜਾਂ ਮੈਸੇਜ ਭੇਜਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।ਬੱਚਿਆਂ ਤੋਂ ਸਬੂਤ ਮੰਗਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਕੰਮ ਨਿੱਜੀ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਦਬਾਅ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।ਡਰ ਅਤੇ ਧਮਕੀਆਂ ਵਰਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।ਅਖੀਰ ਕੰਮ ਬਹੁਤ ਜੋਖਮ ਭਰੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕਿਸ਼ੋਰ ਉਮਰ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਸਵੀਕਾਰਤਾ ਦੀ ਲੋੜ ਵਧੀਕ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।ਅਜਨਬੀ ਜਾਅਲੀ ਪਛਾਣ ਵਰਤਦੇ ਹਨ।ਮਿੱਠੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਜਿੱਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।ਬੱਚੇ ਖਤਰਾ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦੇ।ਮਾਨਸਿਕ ਦਬਾਅ ਵਧਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।ਕਈ ਵਾਰ ਨਤੀਜੇ ਭਿਆਨਕ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਜਦੋਂ ਨਿਗਰਾਨੀ ਨਾ ਹੋਵੇ ਖਤਰਾ ਵਧਦਾ ਹੈ।ਲੰਬਾ ਸਮਾਂ ਸਕ੍ਰੀਨ ’ਤੇ ਬਿਤਾਉਣਾ ਨੁਕਸਾਨਦਾਇਕ ਹੈ।ਅਜਨਬੀਆਂ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਜੋਖਮ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।ਸਾਈਬਰ ਧੱਕੇਸ਼ਾਹੀ ਆਮ ਗੱਲ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।ਮਾਨਸਿਕ ਸਿਹਤ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।ਡਰ ਅਤੇ ਇਕਾਂਤ ਵਧਦਾ ਹੈ।ਇਸਨੂੰ ਹਲਕਾ ਨਹੀਂ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਬੱਚਾ ਅਚਾਨਕ ਚੁੱਪ ਰਹਿਣ ਲੱਗੇ।ਮੋਬਾਈਲ ਤੋਂ ਦੂਰ ਨਾ ਹੋਵੇ।ਨੀਂਦ ਅਤੇ ਖਾਣ ਪੀਣ ਬਦਲੇ।ਡਰ ਜਾਂ ਘਬਰਾਹਟ ਦਿਖੇ।ਗੁਪਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਚੈਟ ਕਰੇ।ਪਰਿਵਾਰ ਤੋਂ ਕੱਟਿਆ ਹੋਇਆ ਲੱਗੇ।ਇਹ ਸੰਕੇਤ ਅਣਦੇਖੇ ਨਾ ਕਰੋ।
ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।ਗੇਮਿੰਗ ਸਮੇਂ ’ਤੇ ਹੱਦ ਲਗਾਉਣੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।ਪੈਰੇੰਟਲ ਕੰਟਰੋਲ ਵਰਤੋ।ਅਜਨਬੀਆਂ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਬੰਦ ਕਰਵਾਓ।ਨਿੱਜੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਸਾਂਝੀ ਨਾ ਕਰਨ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿਓ।ਸ਼ੱਕ ਹੋਣ ’ਤੇ ਤੁਰੰਤ ਰਿਪੋਰਟ ਕਰੋ।ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਭਰੋਸਾ ਦਿਵਾਓ ਕਿ ਉਹ ਇਕੱਲੇ ਨਹੀਂ ਹਨ।