Last Updated :
06 June 2026, 01:47 PM IST
ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਲਾਲ ਬੱਤੀਆਂ ਅਤੇ ਜਾਮ ਆਮ ਗੱਲ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਕਾਰ ਖੜ੍ਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਦੋਂ ਵੀ ਇੰਜਣ ਚੱਲਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ ਪੈਟਰੋਲ ਸੜਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਕਾਰ ਅੱਗੇ ਨਹੀਂ ਵਧਦੀ। ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਮਾਈਲੇਜ ਘੱਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਡਰਾਈਵਿੰਗ ਦੌਰਾਨ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਬ੍ਰੇਕ ਲਗਾਉਣੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਗੱਡੀ ਨੂੰ ਰਫ਼ਤਾਰ ਦੇਣੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ। ਹਰ ਵਾਰ ਕਾਰ ਨੂੰ ਮੁੜ ਗਤੀ ਦੇਣ ਲਈ ਇੰਜਣ ਨੂੰ ਵੱਧ ਤਾਕਤ ਲਗਾਉਣੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਪੈਟਰੋਲ ਦੀ ਖਪਤ ਵਧ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਕਾਰ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਕਰਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਇੰਜਣ ਵੱਧ ਪੈਟਰੋਲ ਵਰਤਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਬ੍ਰੇਕ ਲੱਗਦੀ ਹੈ, ਬਣੀ ਹੋਈ ਊਰਜਾ ਵਿਅਰਥ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ਹਿਰੀ ਡਰਾਈਵਿੰਗ ਵਿੱਚ ਫਿਊਲ ਦੀ ਖਪਤ ਵਧਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਭੀੜ-ਭਾੜ ਵਾਲੇ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕਾਰ ਅਕਸਰ ਪਹਿਲੇ ਜਾਂ ਦੂਜੇ ਗੀਅਰ ਵਿੱਚ ਚੱਲਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਵੇਲੇ ਇੰਜਣ ਉੱਚ RPM ‘ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਪੈਟਰੋਲ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਵਧ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮਾਈਲੇਜ ਘਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਹਾਈਵੇਅ ‘ਤੇ ਟ੍ਰੈਫਿਕ ਘੱਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਾਰ ਲਗਾਤਾਰ ਇੱਕੋ ਰਫ਼ਤਾਰ ਨਾਲ ਚੱਲਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਕਾਰਨ ਇੰਜਣ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਤੇਜ਼ ਜਾਂ ਹੌਲਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਈਂਧਨ ਦੀ ਬਚਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਹਾਈਵੇਅ ‘ਤੇ ਕਾਰ ਆਮ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਪੰਜਵੇਂ ਜਾਂ ਛੇਵੇਂ ਗੀਅਰ ਵਿੱਚ ਚੱਲਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ ਇੰਜਣ ਘੱਟ RPM ‘ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਪੈਟਰੋਲ ਦੀ ਖਪਤ ਘੱਟ ਅਤੇ ਮਾਈਲੇਜ ਵੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਚਾਨਕ ਐਕਸਲੇਰੇਟਰ ਦਬਾਉਣਾ, ਬੇਲੋੜੀ ਬ੍ਰੇਕ ਲਗਾਉਣਾ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ ਰਫ਼ਤਾਰ ਨਾਲ ਗੱਡੀ ਚਲਾਉਣਾ ਵੀ ਫਿਊਲ ਖਪਤ ਵਧਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਨਰਮ ਅਤੇ ਸੰਤੁਲਿਤ ਡਰਾਈਵਿੰਗ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧੀਆ ਮਾਈਲੇਜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਮਾਹਿਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਜੇ ਇੱਕੋ ਕਾਰ ਨੂੰ ਸ਼ਹਿਰ ਅਤੇ ਹਾਈਵੇਅ ਦੋਹਾਂ ਥਾਵਾਂ ‘ਤੇ ਚਲਾਇਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਹਾਈਵੇਅ ‘ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਮਾਈਲੇਜ ਕਾਫ਼ੀ ਬਿਹਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਮੁੱਖ ਵਜ੍ਹਾ ਸਥਿਰ ਰਫ਼ਤਾਰ, ਘੱਟ ਬ੍ਰੇਕਿੰਗ ਅਤੇ ਘੱਟ RPM ‘ਤੇ ਇੰਜਣ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਹੈ।
ਇਸੇ ਲਈ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਡਰਾਈਵਿੰਗ ਤੁਹਾਡੀ ਜੇਬ ‘ਤੇ ਵੱਧ ਭਾਰ ਪਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਹਾਈਵੇਅ ਡਰਾਈਵਿੰਗ ਪੈਟਰੋਲ ਬਚਾਉਣ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤਰੀਕਾ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
