ਹੋਲੀ ਦਾ ਨਾਮ ਆਉਂਦੇ ਹੀ ਰੰਗਾਂ ਦੀ ਮਸਤੀ ਯਾਦ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਮਥੁਰਾ-ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਦੀ ਹੋਲੀ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ।ਇੱਥੇ ਰਾਧਾ-ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀਆਂ ਲੀਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਤਿਉਹਾਰ ਜੁੜਿਆ ਹੈ।ਪਰ ਭਾਰਤ ਦੇ ਹੋਰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹੋਲੀ ਵੱਖਰੇ ਅੰਦਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਮਨਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।ਹਰ ਰਾਜ ਦੀ ਆਪਣੀ ਰਸਮ ਤੇ ਪਰੰਪਰਾ ਹੈ।ਇਸ ਕਰਕੇ ਤਿਉਹਾਰ ਹੋਰ ਵੀ ਰੰਗੀਨ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।ਯਾਤਰੀਆਂ ਲਈ ਇਹ ਨਵਾਂ ਤਜ਼ਰਬਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਬਰਸਾਨਾ ਦੀ ਹੋਲੀ ਲਠਮਾਰ ਹੋਲੀ ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।ਇੱਥੇ ਔਰਤਾਂ ਪ੍ਰਤੀਕਾਤਮਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਮਰਦਾਂ ਨੂੰ ਲਾਠੀਆਂ ਮਾਰਦੀਆਂ ਹਨ।ਮਰਦ ਢਾਲ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬਚਾਉਂਦੇ ਹਨ।ਇਹ ਪਰੰਪਰਾ ਰਾਧਾ-ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਕਥਾ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੈ।ਰੰਗ ਤੇ ਭਗਤੀ ਦਾ ਅਨੋਖਾ ਮਿਲਾਪ ਦਿਖਦਾ ਹੈ।ਦੂਰ-ਦੂਰ ਤੋਂ ਲੋਕ ਇਸਨੂੰ ਦੇਖਣ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।ਇਹ ਤਜ਼ਰਬਾ ਬਿਲਕੁਲ ਵੱਖਰਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।
ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ ਹੋਲੀ ਆਧਿਆਤਮ ਤੇ ਮਸਤੀ ਦਾ ਮਿਲਾਪ ਹੈ।ਗੰਗਾ ਘਾਟਾਂ ‘ਤੇ ਰੰਗਾਂ ਦੀਆਂ ਛਟਾਂ ਦਿਖਦੀਆਂ ਹਨ।ਭੰਗ ਤੇ ਠੰਡਾਈ ਦੀ ਮਹਿਕ ਮਾਹੌਲ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ।ਢੋਲ-ਨਗਾੜਿਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਜਸ਼ਨ ਵਧਦਾ ਹੈ।ਸ਼ਿਵ ਭਗਤਾਂ ਦੀਆਂ ਟੋਲੀਆਂ ਵੀ ਰੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਰੰਗ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।ਇਸ ਨਾਲ ਤਿਉਹਾਰ ਯਾਦਗਾਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।ਕਾਸ਼ੀ ਦੀ ਹੋਲੀ ਦਿਲ ਨੂੰ ਛੂਹ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ ਦੇ ਸ਼ਾਂਤਿਨਿਕੇਤਨ ਵਿੱਚ ਹੋਲੀ ਬਸੰਤ ਉਤਸਵ ਵਜੋਂ ਮਨਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।ਇੱਥੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਪੀਲੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।ਗੀਤ-ਸੰਗੀਤ ਤੇ ਨ੍ਰਿਤਯ ਨਾਲ ਤਿਉਹਾਰ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।ਇਹ ਪਰੰਪਰਾ ਰਬਿੰਦਰਨਾਥ ਟੈਗੋਰ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੈ।ਸ਼ੋਰ-ਸ਼ਰਾਬੇ ਦੀ ਥਾਂ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦਾ ਮਾਹੌਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।ਕਲਾ ਤੇ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤੀ ਦਾ ਸੁੰਦਰ ਮਿਲਾਪ ਦਿਖਦਾ ਹੈ।ਇਸ ਕਰਕੇ ਇਹ ਹੋਲੀ ਬਹੁਤ ਖਾਸ ਲੱਗਦੀ ਹੈ।
ਉਦੈਪੁਰ ਵਿੱਚ ਹੋਲੀ ਰਾਜਸੀ ਅੰਦਾਜ਼ ਨਾਲ ਮਨਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।ਮੇਵਾਰ ਘਰਾਣੇ ਦੀਆਂ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਅਜੇ ਵੀ ਜ਼ਿੰਦਾ ਹਨ।ਹੋਲਿਕਾ ਦਹਨ ਨਾਲ ਭਵਿਆ ਜੁਲੂਸ ਨਿਕਲਦੇ ਹਨ।ਸਜੇ ਹਾਥੀ-ਘੋੜੇ ਤੇ ਰਾਜਸੀ ਪਹਿਰਾਵੇ ਦਿਖਦੇ ਹਨ।ਲੋਕ ਨਾਚ ਤੇ ਸੰਗੀਤ ਨਾਲ ਮਾਹੌਲ ਬਣਦਾ ਹੈ।ਇਹ ਤਜ਼ਰਬਾ ਮਹਲਾਂ ਵਰਗੀ ਫੀਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।ਯਾਤਰੀਆਂ ਲਈ ਇਹ ਖਾਸ ਆਕਰਸ਼ਣ ਹੈ।
ਪ੍ਰਯਾਗਰਾਜ ਵਿੱਚ ਹੋਲੀ ਕਪੜਾ ਫਾੜ ਹੋਲੀ ਵਜੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ।ਮੋਹੱਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਹੋਲੀ ਖੇਡਦੇ ਹਨ।ਮਸਤੀ ਵਿੱਚ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਵੀ ਫਾੜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।ਸੰਗੀਤ ਤੇ ਮਿਲਾਪ ਨਾਲ ਜਸ਼ਨ ਬਣਦਾ ਹੈ।ਸੰਗਮ ਨਗਰੀ ਦਾ ਮਾਹੌਲ ਹੋਰ ਰੰਗੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।ਲੋਕ ਭਾਈਚਾਰੇ ਨਾਲ ਤਿਉਹਾਰ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ।ਇਹ ਅਨੁਭਵ ਬਹੁਤ ਹੀ ਜੀਵੰਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਹੋਲੀ ਸਿਰਫ਼ ਰੰਗ ਲਗਾਉਣ ਤੱਕ ਸੀਮਿਤ ਨਹੀਂ।ਇਹ ਦਿਲਾਂ ਦੀ ਦੂਰੀ ਘਟਾਉਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਹੈ।ਲੋਕ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਗਿਲੇ-ਸ਼ਿਕਵੇ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਨਵੀਂ ਮਿੱਠਾਸ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।ਹਰ ਰਾਜ ਦੀ ਆਪਣੀ ਖਾਸ ਪਰੰਪਰਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।ਇਸ ਨਾਲ ਤਿਉਹਾਰ ਹੋਰ ਵੀ ਖਾਸ ਬਣਦਾ ਹੈ।ਇਸ ਲਈ ਹੋਲੀ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਮਿਲਾਪ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।