ਡਾਇਬੀਟੀਜ਼ ਨਾਲ ਰਹਿਣਾ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਨਾਲ ਰਹਿਣ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ। ਸਿਹਤ ਮਾਹਿਰਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼ੂਗਰ ਸਰੀਰ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਿੱਸਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪੈਰ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਖੂਨ ਦੇ ਪ੍ਰਵਾਹ ਵਿੱਚ ਕਮੀ ਅਤੇ ਨਸਾਂ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਦੇ ਕਾਰਨ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਪੈਰਾਂ ਦੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਲਈ ਵਧੇਰੇ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਇੰਟਰਵਿਊ ਵਿੱਚ ਡਾ: ਰਾਜੀਵ ਕੋਵਿਲ ਜ਼ੈਂਡਰਾ ਹੈਲਥਕੇਅਰ ਦੇ ਚੇਅਰਪਰਸਨ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਟਾਈਪ 2 ਡਾਇਬਟੀਜ਼ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਖ਼ਰਾਬ ਖੂਨ ਸੰਚਾਰ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਚਿੰਤਾ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਵਧੇ ਹੋਏ ਜੋਖਮ ਨੂੰ ਹੋਰ ਗੰਭੀਰ ਬਣਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ ਪੈਰਾਂ ਵਿੱਚ ਝਰਨਾਹਟ ਜਾਂ ਸਨਸਨੀ ਵਿੱਚ ਕਮੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਟਾਈਪ 2 ਡਾਇਬਟੀਜ਼ ਵਾਲੇ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਇਨਫੈਕਸ਼ਨ, ਅਲਸਰ ਅਤੇ ਜ਼ਖ਼ਮ ਨੂੰ ਦੇਰੀ ਨਾਲ ਭਰਨ ਦੇ ਵਧੇਰੇ ਜੋਖਮ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਨਸਾਂ ਦਾ ਨੁਕਸਾਨ ਜਿਸ ਨੂੰ ਨਿਊਰੋਪੈਥੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅੰਗ ਕੱਟਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵਧਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਅਜਿਹੇ ਰੋਗੀਆਂ ਨੂੰ ਪੈਡੀਕਿਓਰ ਨਾ ਕਰਨ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਡਾਇਬਟੀਜ਼ ਵਾਲੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਪੈਡੀਕਿਓਰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਦੇ ਰੁਟੀਨ ਦਾ ਇੱਕ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹਿੱਸਾ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਡਾ ਕੋਵਿਲ ਨੇ ਬਿਊਟੀ ਸੈਲੂਨ ਵਿੱਚ ਪੈਡੀਕਿਓਰ ਨਾ ਕਰਵਾਉਣ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ। ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਏ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਪੋਡੀਆਟਿਸਟ ਜਾਂ ਆਰਥੋਟਿਸਟ ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕੀਤੀ ਜੋ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਸਹੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਉਹਨਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਫੁੱਟ ਬਾਥ ਨੂੰ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਸਾਫ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਗਾਹਕਾਂ ਅਤੇ ਕਲੀਪਰਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਰੋਗਾਣੂ-ਮੁਕਤ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹੋਰ ਸਾਧਨਾਂ ਨੂੰ ਕੀਟਾਣੂਨਾਸ਼ਕ ਹੱਲਾਂ ਜਾਂ ਸਰਜੀਕਲ ਆਟੋਕਲੇਵਜ਼ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧੋਣਾ ਅਤੇ ਰੋਗਾਣੂ-ਮੁਕਤ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਨਹੁੰ ਦੇ ਕਿਨਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਤਿੱਖੇ ਛੱਡੇ ਜਾਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਇੱਕ ਫਾਈਲ ਨਾਲ ਗੋਲ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਡਾ ਰਾਜੀਵ ਕੋਵਿਲ ਨੇ ਸੁਝਾਅ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਸੈਰ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਦਰਦ, ਭੁਰਭੁਰਾ ਨਹੁੰ, ਠੰਡੇ ਪੈਰ, ਸੁੱਕੀ ਜਾਂ ਤਿੜਕੀ ਹੋਈ ਚਮੜੀ, ਚਮੜੀ ਦਾ ਰੰਗ, ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਠੀਕ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਜ਼ਖ਼ਮ ਅਤੇ ਪੈਰਾਂ ਵਿਚ ਝਰਨਾਹਟ ਜਾਂ ਸੁੰਨ ਹੋਣਾ ਵਰਗੇ ਲੱਛਣ ਮਿਲਣ ਤਾਂ ਸਾਵਧਾਨੀ ਵਰਤੋ। ਇਸ ਤੋਂ ਅਲਾਵਾ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਸਾਫ ਰੱਖੋ। ਪੈਰਾ ਦੀ ਹਲਕੀ ਫੁਲਕੀ ਕਸਰਤ ਕਰਦੇ ਰਹੋ। ਇਸ ਨਾਲ ਖੂਨ ਦਾ ਸੰਚਾਰ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਹੋ ਸਕੇ ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਦੋ ਵਾਰ ਜਰੂਰ ਸਾਫ਼ ਕਰੋ। ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਇਨਫੈਕਸ਼ਨ ਦਾ ਖਤਰਾ ਘੱਟ ਜਾਵੇਗਾ।