Courtesy: d
ਜਦੋਂ ਮੌਸਮ ਠੰਢਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਖੂਨ ਦੀ ਗਤੀ ਹੌਲੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ। ਉਂਗਲਾਂ ਦੇ ਨਰਮ ਟਿਸ਼ੂ ਠੰਢ ਨੂੰ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਠੰਢ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਨਾਲ ਉਂਗਲਾਂ ਸੁੱਜਣ ਲੱਗਦੀਆਂ ਨੇ। ਕਈ ਵਾਰੀ ਸਹੀ ਕੱਪੜੇ ਨਾ ਪਾਉਣ ਕਰਕੇ ਵੀ ਇਹ ਸਮੱਸਿਆ ਵਧਦੀ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੂਗਰ, ਗਠੀਆ ਜਾਂ ਯੂਰਿਕ ਐਸਿਡ ਹੈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਦਰਦ ਹੋਰ ਵੱਧ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਸਮੇਂ ਸਿਰ ਧਿਆਨ ਦੇਣਾ ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।
ਜੇ ਉਂਗਲਾਂ ਸੁੱਜੀਆਂ ਹੋਣ ਤਾਂ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਸੇਂਧਾ ਨਮਕ ਜਾਂ ਫਿਟਕਰੀ ਮਿਲਾ ਕੇ ਹੱਥ ਪੈਰ ਡੁਬੋ ਕੇ ਰੱਖੋ। ਇਸ ਨਾਲ ਖੂਨ ਦੀ ਗਤੀ ਵਧਦੀ ਹੈ। ਸੁਜਣ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਘੱਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਤੌਲੀਆ ਨਾਲ ਸੁੱਕਾ ਕੇ ਕੋਈ ਬਾਮ ਜਾਂ ਮੋਇਸਚਰਾਈਜ਼ਰ ਲਗਾਓ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੂਤੀ ਕੱਪੜਾ ਪਾ ਲਵੋ। ਇਹ ਟੋਟਕਾ ਤੁਰੰਤ ਆਰਾਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸਰੋਂ ਦੇ ਤੇਲ ਵਿੱਚ ਹਲਦੀ, ਲਹਸਣ, ਅਜਵਾਇਨ ਅਤੇ ਲੌਂਗ ਪਾ ਕੇ ਗਰਮ ਕਰੋ। ਠੰਡਾ ਹੋਣ ਉੱਤੇ ਇਸ ਤੇਲ ਨਾਲ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਉਂਗਲਾਂ ਦੀ ਮਸਾਜ ਕਰੋ। ਇਸ ਨਾਲ ਖੂਨ ਦੀ ਸਰਕੂਲੇਸ਼ਨ ਠੀਕ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਸੁਜਣ ਅਤੇ ਜਕੜਨ ਘੱਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਮਸਾਜ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੋਜ਼ੇ ਅਤੇ ਗਲੋਵਜ਼ ਪਾ ਲਵੋ ਤਾਂ ਗਰਮੀ ਬਣੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਦਾਦੀ ਨਾਨੀ ਦਾ ਪੁਰਾਣਾ ਟੋਟਕਾ ਹੈ ਕਿ ਗੁੰਨਗੁਨੇ ਸਰੋਂ ਦੇ ਤੇਲ ਵਿੱਚ ਹਲਦੀ ਅਤੇ ਨਮਕ ਮਿਲਾ ਕੇ ਉਂਗਲਾਂ ਉੱਤੇ ਲਗਾਓ। ਉੱਪਰੋਂ ਕਪੜਾ ਲਪੇਟ ਲਵੋ। ਹਲਦੀ ਸੁਜਣ ਘਟਾਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਨਮਕ ਦਰਦ ਨੂੰ ਸੌਖਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਲੇਪ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਆਰਾਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਰੋਜ਼ ਗੁੰਨਗੁਨਾ ਦੁੱਧ ਹਲਦੀ ਅਤੇ ਕਾਲੀ ਮਿਰਚ ਨਾਲ ਪੀਓ। ਇਹ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਗਰਮੀ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਮਾਸਪੇਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਜਕੜਨ ਘਟਦੀ ਹੈ। ਦਰਦ ਅਤੇ ਸੁਜਣ ਵਿੱਚ ਵੀ ਆਰਾਮ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਨੁਸਖਾ ਅੰਦਰੋਂ ਤਾਕਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸਰਦੀ ਵਿੱਚ ਘੱਟ ਨਮਕ ਖਾਓ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਪੂਰਾ ਪੀਓ। ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਗਲੋਵਜ਼ ਅਤੇ ਮੋਜ਼ੇ ਪਾਓ। ਹਲਕੀ ਕਸਰਤ ਜਿਵੇਂ ਚੱਲਣਾ ਅਤੇ ਸਟ੍ਰੈਚਿੰਗ ਕਰੋ। ਅੱਗ ਜਾਂ ਹੀਟਰ ਤੇ ਸਿੱਧੇ ਹੱਥ ਪੈਰ ਨਾ ਸੇਕੋ। ਇਸ ਨਾਲ ਚਮੜੀ ਨੁਕਸਾਨੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਜੇ ਉਂਗਲਾਂ ਦੀ ਸੁਜਣ ਅਤੇ ਦਰਦ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਰਹੇ ਤਾਂ ਡਾਕਟਰ ਨੂੰ ਜ਼ਰੂਰ ਦਿਖਾਓ। ਕਈ ਵਾਰੀ ਅੰਦਰੂਨੀ ਬਿਮਾਰੀ ਕਾਰਨ ਵੀ ਇਹ ਸਮੱਸਿਆ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਸਮੇਂ ਤੇ ਇਲਾਜ ਨਾਲ ਵੱਡੀ ਤਕਲੀਫ਼ ਤੋਂ ਬਚਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।