Last Updated :
11 September 2023, 09:57 AM IST
ਜਦੋਂ ਸਾਡਾ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਅਜਿਹੇ ਮਾਹੌਲ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸਨੇ ਸਾਨੂੰ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਸਦਮਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਕੁਝ ਧਾਰਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ । ਇਹ ਧਾਰਨਾਵਾਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਵਧਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਆਪਣੇ ਵਿਵਹਾਰ ਨੂੰ ਆਕਾਰ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਉਹ ਧਾਰਨਾਵਾਂ ਹਨ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਬਾਰੇ, ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਬਾਰੇ ਸਾਡੇ ਅਵਚੇਤਨ ਵਿੱਚ ਡੂੰਘੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਇੱਕ ਸਿਹਤਮੰਦ ਜਾਂ ਗੈਰ-ਸਿਹਤਮੰਦ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਵਿਵਹਾਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਸਾਡੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਵਿਕਸਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਅਵਚੇਤਨ ਵਿੱਚ ਡੂੰਘੇ ਰੱਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਤੁਹਾਡੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਪੈਟਰਨ ਨੂੰ ਬਦਲਣ ਲਈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਅਵਚੇਤਨ ਵਿੱਚ ਸੀਮਤ ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਨੂੰ ਪਛਾਣਨਾ ਅਤੇ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਵੇਂ, ਸ਼ਕਤੀਕਰਨ ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਨਾਲ ਬਦਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਸੀਂ ਅਕਸਰ ਸੋਚਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਅਸੀਂ ਫੈਸਲੇ ਲੈਣ ਦੇ ਸਮਰੱਥ ਨਹੀਂ ਹਾਂ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਵੱਡਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਛੋਟਾ। ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਸਾਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਲਈ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਰੋਕਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਅਸੀਂ ਗਲਤ ਫੈਸਲੇ ਹੀ ਲੈ ਲਵਾਂਗੇ।
ਅਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਚੰਗੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ – ਇਹ ਕਠਿਨ ਤਜ਼ਰਬਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਣ ਦੇ ਸਦਮੇ ਤੋਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਭੈੜਾ ਮੰਨਦੇ ਹਾਂ। ਇਸ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੋਣ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਨੂੰ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਸੱਟ ਲੱਗ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਸੀਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਕਰਨ ਲਈ ਇੰਨੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਨਹੀਂ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ, ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਹੱਲ ਕਰਨ ਅਤੇ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਕਰਨ ਲਈ ਦੂਜਿਆਂ ‘ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਅਸੀਂ ਲਗਾਤਾਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ੀ ਠਹਿਰਾਉਣ ਦੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਵੈ-ਮੁੱਲ ਅਤੇ ਸਵੈ-ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਘੱਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਧਾਰਨਾ ਵੀ ਸਾਨੂੰ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮਾਫੀ ਮੰਗਵਾਦੀ ਹੈ, ਅਕਸਰ ਸਾਡੇ ਦੁਆਰਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਗਲਤੀਆਂ ਲਈ।
ਅਸੀਂ ਉਦੋਂ ਹੀ ਚੰਗਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਹ ਸਾਡੀਆਂ ਲੋੜਾਂ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਨਾ ਦੇਣ ਦੇ ਬੋਝ ਦੇ ਨਾਲ ਵੀ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
