Courtesy: Credit: OpenAI
ਮਾਹਿਰਾਂ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਗਲਫ ਦੇਸ਼ਾਂ ਨੇ ਆਧੁਨਿਕ ਸਟੇਡੀਅਮਾਂ, ਟ੍ਰੇਨਿੰਗ ਸੈਂਟਰਾਂ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਖੇਡ ਸਮਾਗਮਾਂ 'ਤੇ ਤਾਂ ਭਾਰੀ ਨਿਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਗ੍ਰਾਸਰੂਟ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰਨ 'ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਤੀ ਹੌਲੀ ਰਹੀ। ਕਿਸੇ ਵੀ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਬੂਤ ਖੇਡ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਕਰਨ ਲਈ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਅਤੇ ਨਿਰੰਤਰ ਮਿਹਨਤ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਸਿਰਫ਼ ਪੈਸਾ ਖਰਚ ਕਰਨ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਵ ਪੱਧਰੀ ਖਿਡਾਰੀ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੇ।
ਸਾਊਦੀ ਪ੍ਰੋ ਲੀਗ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਸਟੀਆਨੋ ਰੋਨਾਲਡੋ, ਨੇਮਾਰ ਅਤੇ ਕਰੀਮ ਬੈਂਜ਼ੇਮਾ ਵਰਗੇ ਮਹਿੰਗੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਨ ਨਾਲ ਲੀਗ ਦੀ ਲੋਕਪ੍ਰਿਯਤਾ ਤਾਂ ਵਧੀ, ਪਰ ਸਥਾਨਕ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨਿਯਮਿਤ ਮੌਕੇ ਘੱਟ ਮਿਲੇ। ਜਦੋਂ ਨੌਜਵਾਨ ਖਿਡਾਰੀ ਉੱਚ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਘੱਟ ਖੇਡਣਗੇ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਤਜਰਬਾ ਵੀ ਸੀਮਤ ਰਹੇਗਾ। ਇਸ ਦਾ ਸਿੱਧਾ ਅਸਰ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਟੀਮਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ 'ਤੇ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯੂਰਪ ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਖਿਡਾਰੀ ਇੰਗਲਿਸ਼ ਪ੍ਰੀਮੀਅਰ ਲੀਗ, ਲਾ ਲੀਗਾ ਅਤੇ ਸੀਰੀ ਏ ਵਰਗੀਆਂ ਮੁਕਾਬਲੇਬਾਜ਼ ਲੀਗਾਂ ਵਿੱਚ ਖੇਡ ਕੇ ਆਪਣੀ ਖੇਡ ਨੂੰ ਹੋਰ ਨਿਖਾਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਦੇ ਉਲਟ ਕਤਰ ਅਤੇ ਸਾਊਦੀ ਅਰਬ ਦੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਖਿਡਾਰੀ ਆਪਣੀਆਂ ਘਰੇਲੂ ਲੀਗਾਂ ਤੱਕ ਹੀ ਸੀਮਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਉੱਚੀਆਂ ਤਨਖਾਹਾਂ ਅਤੇ ਸੁਵਿਧਾਵਾਂ ਕਾਰਨ ਉਹ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਲੀਗਾਂ ਵਿੱਚ ਚੁਣੌਤੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਹਿਚਕਿਚਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉੱਚ ਪੱਧਰ ਦਾ ਮੁਕਾਬਲੇਬਾਜ਼ ਤਜਰਬਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।
ਕਤਰ ਅਤੇ ਸਾਊਦੀ ਅਰਬ ਵਰਗੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਸਥਾਨਕ ਆਬਾਦੀ ਕਾਫ਼ੀ ਘੱਟ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਪ੍ਰਤਿਭਾਸ਼ਾਲੀ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਦੀ ਚੋਣ ਦਾ ਘੇਰਾ ਵੀ ਸੀਮਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਖੇਡਾਂ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਕਰੀਅਰ ਵਜੋਂ ਅਪਣਾਉਣ ਦੀ ਰਿਵਾਇਤ ਅਜੇ ਵੀ ਬ੍ਰਾਜ਼ੀਲ, ਅਰਜਨਟੀਨਾ ਜਾਂ ਯੂਰਪੀ ਦੇਸ਼ਾਂ ਜਿੰਨੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਨਹੀਂ ਬਣੀ। ਇਹ ਕਾਰਕ ਵੀ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸਫਲਤਾ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਬਣਦੇ ਹਨ।
ਫੀਫਾ ਵਰਲਡ ਕੱਪ 2026 ਦੇ ਗਰੁੱਪ ਪੜਾਅ ਵਿੱਚ ਕਤਰ ਅਤੇ ਸਾਊਦੀ ਅਰਬ ਦੋਵੇਂ ਉਮੀਦਾਂ 'ਤੇ ਖਰੇ ਨਹੀਂ ਉਤਰੇ ਅਤੇ ਟੂਰਨਾਮੈਂਟ ਤੋਂ ਜਲਦੀ ਬਾਹਰ ਹੋ ਗਏ। ਸਿਰਫ਼ ਫੁੱਟਬਾਲ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਕ੍ਰਿਕਟ, ਹਾਕੀ ਅਤੇ ਏਸ਼ਿਆਈ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਸੀਮਤ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਹ ਨਤੀਜੇ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸਿਰਫ਼ ਪੈਸਾ, ਆਧੁਨਿਕ ਸਟੇਡੀਅਮ ਜਾਂ ਵੱਡੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਕੋਚ ਹੀ ਕਾਮਯਾਬੀ ਦੀ ਗਾਰੰਟੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਮਜ਼ਬੂਤ ਖੇਡ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤੀ, ਸਥਾਨਕ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਅਤੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਹੀ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਸਫਲਤਾ ਦੀ ਅਸਲ ਕੁੰਜੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।