ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਲੋਕ ਇਹੀ ਸਮਝਦੇ ਹਨ ਕਿ ਗੌਤਮ ਬੁੱਧ ਅਤੇ ਲਾਫਿੰਗ ਬੁੱਧਾ ਇੱਕੋ ਹੀ ਹਨ। ਪਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੱਖਰੇ ਹਨ। ਗੌਤਮ ਬੁੱਧ ਬੌਧ ਧਰਮ ਦੇ ਸੰਸਥਾਪਕ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਧਿਆਨ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਆਧਿਆਤਮਿਕਤਾ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਜਦਕਿ ਲਾਫਿੰਗ ਬੁੱਧਾ ਚੀਨ ਦੇ ਇੱਕ ਸੰਤ ਸਨ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਰਹਿਣ ਅਤੇ ਹੱਸਦੇ ਰਹਿਣ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੰਦੇ ਸਨ।
ਲਾਫਿੰਗ ਬੁੱਧਾ ਦਾ ਅਸਲੀ ਨਾਮ “ਬੁਡਾਈ” (Budai) ਸੀ। ਉਹ ਚੀਨ ਦੇ ਇੱਕ ਭਿੱਖੂ ਅਤੇ ਸੰਤ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਚੀਨ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ “ਹੋਤੇਈ” ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹੱਸਮੁੱਖ ਚਿਹਰਾ, ਵੱਡਾ ਪੇਟ ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਸੁਭਾਵ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਸੰਦ ਆਉਂਦਾ ਸੀ। ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਸੀ ਕਿ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਉਹ “ਲਾਫਿੰਗ ਬੁੱਧਾ” ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋ ਗਏ।
ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬੁਡਾਈ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਜਾਂਦੇ ਸਨ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਰਹਿਣ ਅਤੇ ਹੱਸਣ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਿੰਦੇ ਸਨ। ਉਹ ਮੰਨਦੇ ਸਨ ਕਿ ਖੁਸ਼ ਮਨ ਅਤੇ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਸੋਚ ਹੀ ਜੀਵਨ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇਹੀ ਸੋਚ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਗਈ। ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਲੋਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੁੱਖ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਮੰਨਣ ਲੱਗੇ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਚੀਨ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਇਹ ਪਰੰਪਰਾ ਕਈ ਹੋਰ ਦੇਸ਼ਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਈ।
ਫੈਂਗਸ਼ੁਈ ਦੇ ਮੁਤਾਬਕ ਘਰ ਵਿੱਚ ਲਾਫਿੰਗ ਬੁੱਧਾ ਰੱਖਣ ਨਾਲ ਪਾਜ਼ਿਟਿਵ ਐਨਰਜੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਲੋਕ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਸ ਨਾਲ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸੁੱਖ-ਸ਼ਾਂਤੀ, ਧਨ ਅਤੇ ਤਰੱਕੀ ਵਧਦੀ ਹੈ। ਅੱਜ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕਈ ਲੋਕ ਘਰ ਜਾਂ ਦਫ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਲਾਫਿੰਗ ਬੁੱਧਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਵਪਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਇਸਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸ਼ੁਭ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
ਮਾਹਿਰਾਂ ਦੇ ਮੁਤਾਬਕ ਲਾਫਿੰਗ ਬੁੱਧਾ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਫ਼ ਅਤੇ ਸਨਮਾਨ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ‘ਤੇ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਜ਼ਮੀਨ ‘ਤੇ ਨਹੀਂ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਘਰ ਦੇ ਮੁੱਖ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲਾਫਿੰਗ ਬੁੱਧਾ ਰੱਖਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੁਭ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਲਾਫਿੰਗ ਬੁੱਧਾ ਦੀਆਂ ਕਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮੂਰਤੀਆਂ ਅਤੇ ਮੁਦਰਾਵਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖਰੇ ਅਰਥਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਡਿਸਕਲੇਮਰ
ਇਹ ਜਾਣਕਾਰੀ ਸਮਾਜਿਕ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਮਾਨਤਾਵਾਂ ‘ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ। ਇਸਦੀ ਵਿਗਿਆਨਕ ਪੁਸ਼ਟੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਕਿਸੇ ਵੀ ਧਾਰਮਿਕ ਜਾਂ ਵਾਸਤੂ ਸਬੰਧੀ ਫੈਸਲੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮਾਹਿਰ ਦੀ ਸਲਾਹ ਜ਼ਰੂਰ ਲਓ।