Courtesy: ai image
ਵੈਨੇਜ਼ੁਏਲਾ: ਅਮਰੀਕਾ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਭੇਜੇ ਗਏ ਵੈਨੇਜ਼ੁਏਲਾ ਦੇ 100 ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਲਈ ਨਵੀਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੁਝ ਹੀ ਘੰਟਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਸਦਮੇ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਈ। ਅਮਰੀਕਾ ਤੋਂ ਡਿਪੋਰਟ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਦੋਂ ਉਹ ਵੈਨੇਜ਼ੁਏਲਾ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਕਾਰਾਕਾਸ ਪਹੁੰਚੇ ਤਾਂ ਸਰਕਾਰ ਵੱਲੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹੋਟਲ ਵਿੱਚ ਅਸਥਾਈ ਤੌਰ 'ਤੇ ਰੁਕਾਇਆ ਗਿਆ। ਪਰ ਉਸੇ ਰਾਤ ਆਏ ਦੋ ਤਾਕਤਵਰ ਭੂਚਾਲਾਂ ਨੇ ਹੋਟਲ ਨੂੰ ਮਲਬੇ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਕੁਦਰਤੀ ਆਫ਼ਤ ਵਿੱਚ ਕਈ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਜਾਨ ਚਲੀ ਗਈ, ਜਦਕਿ ਬਚੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਭਿਆਨਕ ਮੰਜ਼ਰ ਦੇਖੇ।
ਮਨੁੱਖੀ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਸੰਸਥਾ ਵੱਲੋਂ ਚਲਾਏ ਜਾਂਦੇ ICE Flight Monitor ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਮਿਆਮੀ ਤੋਂ ਇੱਕ ਫਲਾਈਟ ਬੁੱਧਵਾਰ ਨੂੰ ਕਾਰਾਕਾਸ ਪਹੁੰਚੀ ਸੀ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੁੱਲ 146 ਵੈਨੇਜ਼ੁਏਲਾਈ ਨਾਗਰਿਕ ਸਵਾਰ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ 19 ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ 7 ਬੱਚੇ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। ਦੇਸ਼ ਪਹੁੰਚਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਸਾਰੇ ਯਾਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹੋਟਲ ਵਿੱਚ ਠਹਿਰਾਇਆ, ਜਿੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਲਈ ਰਵਾਨਾ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਸੀ।
ਜਿਸ ਹੋਟਲ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਠਹਿਰੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉੱਥੇ ਹੀ 7.2 ਅਤੇ 7.5 ਤੀਬਰਤਾ ਵਾਲੇ ਦੋ ਲਗਾਤਾਰ ਭੂਚਾਲ ਆਏ। ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਝਟਕਿਆਂ ਕਾਰਨ ਇਮਾਰਤ ਢਹਿ ਗਈ ਅਤੇ ਕਈ ਲੋਕ ਮਲਬੇ ਹੇਠਾਂ ਦੱਬ ਗਏ। ਲਾ ਗੁਆਇਰਾ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਸਰਕਾਰੀ ਅੰਕੜਿਆਂ ਮੁਤਾਬਕ ਇਸ ਭੂਚਾਲ ਵਿੱਚ 1,700 ਤੋਂ ਵੱਧ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਰਾਹਤ ਅਤੇ ਬਚਾਅ ਕਾਰਜ ਲਗਾਤਾਰ ਜਾਰੀ ਹਨ।
58 ਸਾਲਾ ਲਿਸਬੇਥ ਪੋਰਟੀਲੋ, ਜੋ ਇਸ ਹਾਦਸੇ ਤੋਂ ਬਚ ਗਈ, ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਹ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਲਬੇ ਹੇਠੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣ ਵਿੱਚ ਕਾਮਯਾਬ ਰਹੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਹੋਰ ਕਰੀਬ 20 ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਮਦਦ ਦੀ ਭਾਲ ਵਿੱਚ ਪੈਦਲ ਹੀ ਨਿਕਲ ਪਈ। ਉਸਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਹ ਲਗਭਗ ਪੰਜ ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਤੱਕ ਪੈਦਲ ਚੱਲਦੇ ਰਹੇ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ ਨਾ ਕੋਈ ਸੰਚਾਰ ਸਾਧਨ ਸੀ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਹੋ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਹੋਟਲ ਦੇ ਬਾਹਰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਹੜਕੰਪ ਮਚਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਕਈ ਲੋਕ ਨੰਗੇ ਪੈਰ ਅਤੇ ਕੁਝ ਬਿਨਾਂ ਕੱਪੜਿਆਂ ਦੇ ਹੀ ਜਾਨ ਬਚਾ ਕੇ ਭੱਜ ਰਹੇ ਸਨ।
ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਹ ਨੈਸ਼ਨਲ ਗਾਰਡ ਦੀ ਇੱਕ ਇਮਾਰਤ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ, ਜਿੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕਰਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲਿਆ।
ਲਿਸਬੇਥ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਅੱਜ ਵੀ ਉਹ ਮੰਜ਼ਰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਕੰਬਣ ਲੱਗ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਰੱਬ ਨੇ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਖ਼ਸ਼ੀ ਹੈ। ਹਾਦਸੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਮਾਨਸਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵੀ ਗਹਿਰੇ ਸਦਮੇ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਕਾਰਾਕਾਸ ਪਹੁੰਚਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਾਰੇ ਡਿਪੋਰਟ ਕੀਤੇ ਗਏ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਡਾਕਟਰੀ ਜਾਂਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਸੰਬੰਧੀ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਦਿੱਤੇ ਗਏ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੋਟਲ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਲਿਸਬੇਥ ਦੂਜੀ ਮੰਜ਼ਿਲ 'ਤੇ 16 ਹੋਰ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਇੱਕ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਹੀ ਸੀ। ਭੂਚਾਲ ਆਉਣ ਤੋਂ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਹ ਬਾਲਕਨੀ ਵਿੱਚ ਗਈ, ਜਿੱਥੋਂ ਸਮੁੰਦਰ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਅਜੀਬ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਾਲਾ ਅਤੇ ਮੌਸਮ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਗਰਮ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ। ਕੁਝ ਹੀ ਪਲਾਂ ਬਾਅਦ ਇਮਾਰਤ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਹਿੱਲਣ ਲੱਗੀ।
ਉਸਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸਨੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਮੌਜੂਦ ਔਰਤਾਂ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਡਿੱਗਣ ਲੱਗੀਆਂ। ਹਰ ਪਾਸੇ ਚੀਕਾਂ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਪਹਿਲੇ ਝਟਕੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੂਜਾ ਭੂਚਾਲ ਹੋਰ ਵੀ ਤਾਕਤਵਰ ਆਇਆ। ਲਿਸਬੇਥ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਬੀਮ ਹੇਠਾਂ ਦੱਬ ਗਈ ਸੀ, ਪਰ ਲਗਾਤਾਰ ਆ ਰਹੇ ਝਟਕਿਆਂ ਕਾਰਨ ਮਲਬੇ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਬਦਲੀ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣ ਦਾ ਰਸਤਾ ਮਿਲ ਗਿਆ। ਹਾਦਸੇ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਕਈ ਥਾਵਾਂ ਸੱਟਾਂ ਲੱਗੀਆਂ, ਪਰ ਉਹ ਜ਼ਿੰਦਾ ਬਚ ਗਈ।
24 ਸਾਲਾ ਜੈਨੀ ਰੋਡਰੀਗੇਜ਼ ਵੀ ਉਸੇ ਡਿਪੋਰਟੇਸ਼ਨ ਫਲਾਈਟ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਹ ਮਲਬੇ ਹੇਠਾਂ ਫਸ ਗਈ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ ਅਤੇ ਕੋਲੋਂ ਲੰਘ ਰਹੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਡਿਪੋਰਟ ਕੀਤੇ ਗਏ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਪੈਂਟ ਫੜ ਕੇ ਮਦਦ ਲਈ ਪੁਕਾਰਿਆ। ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸਦੀ ਜਾਨ ਬਚ ਗਈ।
ਇਸ ਭੂਚਾਲ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਈ ਪਰਿਵਾਰ ਅਜੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਖ਼ਬਰ ਨਾ ਮਿਲਣ ਕਾਰਨ ਬੇਚੈਨ ਹਨ। ਇੱਕ ਮਹਿਲਾ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਸਦਾ ਜੀਵਨ ਸਾਥੀ ਵੀ ਉਸੇ ਫਲਾਈਟ ਰਾਹੀਂ ਅਮਰੀਕਾ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਭੂਚਾਲ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਨਾਲ ਕੋਈ ਸੰਪਰਕ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਿਆ।
ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅਜੇ ਤੱਕ ਕਿਸੇ ਸਰਕਾਰੀ ਏਜੰਸੀ ਵੱਲੋਂ ਇਹ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਜ਼ਿੰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ।
ਲਿਸਬੇਥ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਫੋਨ ਨੰਬਰ ਯਾਦ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਪਰ ਉਹ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਕਾਮਯਾਬ ਹੋ ਗਈ, ਜੋ ਅਜੇ ਵੀ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਸਿਰਫ਼ ਇਹ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਜ਼ਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਮੇਰੀ ਮਦਦ ਕਰੋ।" ਉਸਦੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਇਸ ਗੱਲ 'ਤੇ ਯਕੀਨ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਦੁਬਾਰਾ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਹ ਮਲਬੇ ਵਿੱਚੋਂ ਬਚ ਕੇ ਨਿਕਲ ਆਈ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਤੁਰੰਤ ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕੀਤਾ। ਅਗਲੇ ਹੀ ਦਿਨ ਉਸਦੇ ਬੱਚੇ ਉਸਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।
ਵੈਨੇਜ਼ੁਏਲਾ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕੀਤੀ ਹੈ ਕਿ ਭੂਚਾਲ ਵਿੱਚ 1,700 ਤੋਂ ਵੱਧ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਜਾਨ ਜਾ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਰਾਹਤ ਟੀਮਾਂ ਮਲਬੇ ਹੇਠਾਂ ਫਸੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਾਲ ਵਿੱਚ ਲਗਾਤਾਰ ਜੁਟੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ।