ਰੱਖੜੀ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਤਿਉਹਾਰ ਭਰਾ-ਭੈਣ ਦੇ ਅਟੁੱਟ ਪਿਆਰ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਕਈ ਵਾਰ ਭੈਣ ਦੀ ਰਾਖੀ ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਨਾ ਪਹੁੰਚ ਸਕਣ ਕਾਰਨ ਘਰ ਦੀਆਂ ਵਹੁਟੀਆਂ ਇਹ ਰਾਖੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀਆਂ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹਣ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦੀਆਂ ਹਨ। ਧਾਰਮਿਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਤੋਂ ਇਹ ਕਿੰਨਾ ਉਚਿਤ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਦਾਂਪਤਿਕ ਜੀਵਨ 'ਤੇ ਕੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਆਓ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ।
ਰਾਖੀ ਬੰਨ੍ਹਣ ਦੀ ਰਸਮ ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਭੈਣ ਅਤੇ ਭਰਾ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਰਾਖੀ ਜਾਂ ਰੱਖਿਆ ਸੂਤਰ ਬੰਨ੍ਹਣ ਤੋਂ ਗੁਰੇਜ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਵਿਚਕਾਰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰਸਮ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ, ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਨੂੰ ਧਾਰਮਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਚਿਤ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ।
ਜੇਕਰ ਪਤਨੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਰਾਖੀ ਬੰਨ੍ਹਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਇਹ ਦਾਂਪਤਿਕ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਖਟਾਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਸ ਕਿਰਿਆ ਨਾਲ ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਵਿਚਕਾਰ ਬੇਲੋੜਾ ਤਣਾਅ ਅਤੇ ਮਨਮੁਟਾਵ ਪੈਦਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਇਹ ਵੀ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਕਿ ਅਜਿਹੀਆਂ ਧਾਰਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਆਸਥਾ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਪਰੰਪਰਾ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਅਤਿਅੰਤ ਰੂੜ੍ਹੀਵਾਦੀ ਨਜ਼ਰੀਏ ਤੋਂ।
ਜੇਕਰ ਭੈਣ ਸਰੀਰਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਰਾਖੀ ਬੰਨ੍ਹਣ ਨਹੀਂ ਆ ਸਕਦੀ ਅਤੇ ਰਾਖੀ ਭੇਜਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਭਰਾ ਨੂੰ ਖੁਦ ਉਹ ਰਾਖੀ ਧਾਰਣ ਕਰ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਇਹ ਰਾਖੀ ਬੰਨ੍ਹਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਹੋਰ ਭੈਣ ਜਾਂ ਭਤੀਜੀ ਵੀ ਇਹ ਰਸਮ ਨਿਭਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਭਰਾ ਰਾਖੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ ਭੈਣ ਦੀ ਪਰਵਾਨਗੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵੀ ਮੰਨ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਰੱਖਿਆ ਸੂਤਰ ਵੀ ਉਸੇ ਪਰੰਪਰਾ ਅਧੀਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਭੈਣ-ਭਰਾ ਦਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਮੁੱਖ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਸੂਤਰ ਵੀ ਪਤੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਬੰਨ੍ਹਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਰੱਖਿਆ ਸੂਤਰ ਦਾ ਮੁੱਖ ਉਦੇਸ਼ ਭੈਣ ਵੱਲੋਂ ਭਰਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਨਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।