Courtesy: Credit: OpenAI
ਉਮਰ ਵਧਣ ਦੇ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਕਈ ਕੁਦਰਤੀ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਆਉਣ ਲੱਗਦੀਆਂ ਹਨ। 30 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਾਸਪੇਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਘਟ ਸਕਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਜੇ ਖੁਰਾਕ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਘੱਟ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਅਤੇ ਥਕਾਵਟ ਹੋਰ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਮਾਸਪੇਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਇਹ ਕਮੀ ਅੱਗੇ ਚੱਲ ਕੇ ਸਾਰਕੋਪੀਨੀਆ ਨਾਲ ਜੁੜ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਖਾਣੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਦੇ ਚੰਗੇ ਸਰੋਤ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਨਾ ਫਾਇਦੇਮੰਦ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਸਰੀਰ ਦੇ ਟਿਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਮੁਰੰਮਤ ਅਤੇ ਮਾਸਪੇਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਵਿੱਚ ਅਹਿਮ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਕਾਲੇ ਚਣੇ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਅਤੇ ਆਇਰਨ ਦਾ ਚੰਗਾ ਸਰੋਤ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਲਗਭਗ 100 ਗ੍ਰਾਮ ਕਾਲੇ ਚਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕਰੀਬ 22 ਗ੍ਰਾਮ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਹੋਣ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਾਤ ਭਰ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਭਿਓਂ ਕੇ ਸਵੇਰੇ ਉਬਾਲ ਕੇ ਖਾਧਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਗੈਸ ਜਾਂ ਪਾਚਨ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ ਮੁਤਾਬਕ ਮਾਤਰਾ ਤੈਅ ਕਰਨ।
ਅੰਡਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਦਾ ਪੂਰਾ ਸਰੋਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰੀਰ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦੇ ਕਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਐਮੀਨੋ ਐਸਿਡ ਮੌਜੂਦ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਨਿਯਮਤ ਖੁਰਾਕ ਵਿੱਚ ਅੰਡੇ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਾਸਪੇਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਅਤੇ ਸਰੀਰ ਦੀਆਂ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਲੋੜਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਮਿਲ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਮੂੰਗ ਦਾਲ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਦਾ ਇੱਕ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਸਰੋਤ ਹੈ। ਲਗਭਗ 100 ਗ੍ਰਾਮ ਮੂੰਗ ਦਾਲ ਵਿੱਚ ਕਰੀਬ 24 ਗ੍ਰਾਮ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਹੋਣ ਦੀ ਗੱਲ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਖਾਸੀਅਤ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਕਈ ਹੋਰ ਦਾਲਾਂ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਹਜ਼ਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਚਣੇ ਖਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਗੈਸ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਡਾਈਟ ਵਿੱਚ ਮੂੰਗ ਦਾਲ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਪਨੀਰ ਸ਼ਾਕਾਹਾਰੀ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਦਾ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸਰੋਤ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਦੇ ਨਾਲ ਕੈਲਸ਼ੀਅਮ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਹੱਡੀਆਂ ਅਤੇ ਮਾਸਪੇਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸਿਹਤ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਪਨੀਰ ਨੂੰ ਸਬਜ਼ੀ, ਭੁਰਜੀ ਜਾਂ ਹੋਰ ਸੰਤੁਲਿਤ ਭੋਜਨ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਖਾਧਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਸੋਇਆਬੀਨ ਪੌਦਿਆਂ ਤੋਂ ਮਿਲਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਦਾ ਵਧੀਆ ਸਰੋਤ ਹੈ। ਲਗਭਗ 100 ਗ੍ਰਾਮ ਸੋਇਆਬੀਨ ਵਿੱਚ 36 ਗ੍ਰਾਮ ਤੱਕ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਹੋਣ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਕਾਰਨ ਸ਼ਾਕਾਹਾਰੀ ਅਤੇ ਪਲਾਂਟ-ਬੇਸਡ ਡਾਈਟ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਇਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਖੁਰਾਕ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਦਹੀਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਦੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰੋਬਾਇਓਟਿਕਸ ਵੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਪਾਚਨ ਤੰਤਰ ਲਈ ਫਾਇਦੇਮੰਦ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆੰਤਾਂ ਦੀ ਸਿਹਤ ਨੂੰ ਬਿਹਤਰ ਰੱਖਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ 30 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੰਤੁਲਿਤ ਖੁਰਾਕ ਵਿੱਚ ਦਹੀਂ, ਦਾਲਾਂ, ਅੰਡੇ, ਪਨੀਰ ਅਤੇ ਸੋਇਆ ਵਰਗੇ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਸਰੋਤ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਨਾ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।